Into the Wild – Persoonlijke groei door los te laten

Ik ging samen met de collega’s van Kessels & Smit naar de Spaanse Pyreneeën voor een ‘Solo in Wild Nature’ in samenwerking met Active Earth.  Into the Wild! A review : )

Photo by @AndresRoberts

Het idee was ruimte maken om even stil te staan en los te komen van de dagdagelijkse drukte, verbinding te maken met mezelf, de collega’s en de natuur en de batterijen terug op te laden.

Toen de vraag gelanceerd werd wie er zin had om deel te nemen was het vooral de solo die mij aansprak, een periode van 24 uur alleen in de natuur, gewoon ik met mijn tentje in de bergen.  Het leek me een uitdaging, back to the basics ook.  En ik had er op dat moment nog geen idee van wat het zou doen met mij en de collega’s.

Dag 1 Aankomst op locatie:  Op verkenning in de St Aniol vallei en kennismaking met  Andres en Korbi.  Avontuurlijke wandeling inclusief zwempartij in ijskoud water.  De toon  is gezet.  Een heerlijke avondmaal en een glas wijn leiden ons naar de laatste activiteit van de  dag, een ontspannend moment op het terras – deep relaxation – met slaperigheid tot gevolg.

Solo Wild Nature 1

Dag 2 Op zoek naar een ‘Solo-spot': Gisteren verkenden we de bodem van de vallei, vandaag verkennen we de beboste berg.  Een lange wandeling met lunchpakket op de rotsen en tijdens de pauzes samen overlopen waar je zoal rekening mee moet houden tijdens een solo gaande van veiligheid over emoties.

Het grootste gevaar is panikeren, weglopen voor iets wat er niet is (met name in het donker) en vallen met alle gevolgen van dien. Er werd dus wel wat aandacht besteed aan het omgaan met plots opkomende overweldigende emoties zoals angst, verdriet en boosheid. Je emoties ‘bewust’ maken, ze ‘onderzoeken’ en ‘omarmen’ als een construct zijn daarbij de voornaamste strategie volgens Korbi.

Na een vroeg avondmaal maakt iedereen zich klaar om te vertrekken naar zijn of haar ‘Solo-spot’.   Met de zon op het gezicht en een zware rugzak op de rug de berg op en toekomen voor het donker zodat er nog een tentje kan opgezet worden (voor wie dat meeheeft).

Our house

‘Solo’ & Dag 3 Op zoek naar mezelf: De start van de ‘Solo’ betekent voor mij initieel mezelf bezighouden.  Tent opzetten, matje en slaapzak installeren, vuurplaats maken, hout sprokkelen, vuurtje maken, in de vlammen kijken en het vuur goed onder controle houden (na verschillende waarschuwingen dat vuur echt wel gevaarlijk is gezien de droge omgeving), uitgeregend tijdens het wachten tot het vuur echt uit was en de tent in.  Ik had op voorhand het idee dat ik mij ‘alleen’ in het donker niet echt op mijn gemak zou voelen.  De ‘awareness’-oefeningen helpen.  Je bewust zijn van je ongemak en het omarmen maakt dat het ook snel terug verdwijnt.

Redelijk vroeg wakker, maar toch blijven liggen tot de zon kwam piepen. Het was warm in de slaapzak en het idee buiten in de kou te gaan staan niet aantrekkelijk.  De collega’s zonder tent komen af en toe op in mijn gedachten.  Het zouden zij het gehad hebben? Niet te koud? Niet te nat? Iets geslapen?

The ViewIk slaag er weer in mezelf goed bezig te houden. Iets eten, rondlopen, een plekje zoeken om te zitten, wat tekenen en schilderen. Tegelijkertijd voel ik hoe mijn zintuigen veel meer op scherp staan.  Het bewust beleven van de omgeving neemt toe. Van initiële stilte over de eerste vogels die beginnen tsjilpen tot het permanente gezoem in de achtergrond dat zich wat later permanent nestelt in mijn oor.  Ik ben blij dat er hier geen verkeer is, geen auto’s horen is erg rustgevend, maar ik krijg het gevoel dat mijn plekje zich op een snelweg voor bijen en andere vliegende insecten bevind.  Zzzzzzoemmm, met een oorverdovend geluid schiet het ene na het andere  insect me voorbij.

De bedrijvigheid rond mij is overweldigend.  De mieren zijn druk in de weer, in een nabijgelegen royale plas water stoppen de kikkervisjes niet met bewegen, salamanders komen lucht happen en waterjuffers glijden heen en weer over de waterspiegel.  Een eekhoorntje komt kijken naar ‘mijn’ plekje, vlinders fladderen rond.  En ik houd mezelf bezig, net zoals alles rond mij bezig is.  En ben ik dan goed bezig vraag ik me af.  Wat kom ik hier eigenlijk doen?  Kwam ik niet nadenken en alles op een rijtje zetten?  Ik besluit impulsief om mijn boeltje op te ruimen, alles in te pakken, de ruimte vrij te maken en niets te doen.  Misschien stop ik dan met mezelf bezig te houden en kan ik beter loslaten en denken.

Solo Watercolors

Ik zet me op een richel en staar naar beneden de vallei in.  Impressive view!  Ik probeer tot rust te komen en mijn gedachten los te laten.  Na een tijdje begin ik te bedenken hoe prettig ik het hier eigenlijk vind, ik ben zo kalm als ik in geen jaren geweest ben, er moet niets, ik kom echt tot rust.  De zon wordt mijn klok.  Ik heb bewust geen telefoon en horloge meegebracht.  Het moet nu iets na de middag zijn, de zon staat hoog in de lucht, iets voorbij wat ik denk dat het zuiden ongeveer is.

Er onstaat een moment waarop ik er gewoon ‘ben’, ik heb geen gedachten meer.  Ik schrik er zelf van en wil plots weg van de richel en van de diepte.  Wat maakt dat ik nu schrok?  Is er gewoon ‘zijn’ dan beangstigend?  Mag ik dit voelen, dat er niets moet?  Had ik nu geen ‘nuttige’ dingen moeten doen?  Ik zet me terug neer en plots moet ik denken aan mijn vrouw en kinderen.  Ik realiseer me hoe graag ik ze zie, wat een gelukkig mens ik op dit moment in mijn leven ben en hoe graag ik dingen creëer.  Ook loslaten voelt goed, niet alles zo intens doordenken.  Is dit nu een inzicht?  Ik bedenk dat ik waarschijnlijk de laatste 15 jaar niet meer zolang alleen geweest ben zonder ‘entertainment’ misschien wel nog nooit zo lang alleen ben geweest met mezelf op zo’n bewuste manier.

Als Andres en Korbi toekomen om me op te halen stellen ze voor dat ik nog een nachtje kan blijven.  Ik heb barstende koppijn, geen denken aan, het was intens genoeg.  Ik heb het gevoel dat ik hier klaar ben.

Photo by @Andres Roberts

Niemand is ingegaan op het voorstel om nog een nachtje te blijven.  Initieel wordt de stilte nog wat bewaard op aanraden van Korbi en Andres.  Na een tijdje wil iedereen toch een paar dingen kwijt.  Tijd om een paar ervaringen uit te wisselen.  We beslissen samen om nog niet te veel prijs te geven, daar hebben we morgen nog voor.  Tijdens het avondeten is het echt genieten.  We hadden niet veel eten meegenomen op onze Solo’s.  We besluiten om buiten een vuur te maken en te genieten van de avond.  Heerlijk om terug onder de mensen te zijn : )

Dag 4 Op zoek naar verbinding met de collega’s:  We gebruiken onze laatste dag om onze ervaringen uit te wisselen.  Ieder krijgt een moment om zijn ervaring te delen.  Het is verbazingwekkend hoe verschillend en tegelijkertijd gelijkaardig de ervaringen zijn. Loslaten vraagt tijd.  In mijn aanvoelen heeft ieder van ons tijd nodig gehad om los te komen van het permanent bezig zijn en vrede te vinden met er gewoon te ‘zijn’.  Als dat moment bereikt is komen er andere dingen binnen.  Dan komen de gevoelens en de inzichten.  De uitwisseling van de ervaringen werkt verbindend met de collega’s.  We hebben samen iets meegemaakt, een gemeenschappelijke herinnering gecreëerd en tegelijkertijd een unieke ervaring gehad.  Ik merk dat ik nu veel beter weet waar iedereen van wakker ligt en wat ze echt belangrijk vinden.  Alleen dat al maakte het de moeite waard om hier naar toe te komen.

Als ik maar één ding zou mogen delen over deze ervaring zou het dit zijn: Wij zijn allemaal zo druk bezig dat we vaak het contact met onszelf dreigen te verliezen. Om de ‘juiste’ dingen te kunnen doen, te weten wat belangrijk is moet je echter dicht bij jezelf blijven.  Ga op zoek naar een balans tussen doen en zijn.  Zorg dat je niet permanent een ‘Human Doing’ bent en creëer de ruimte om een ‘Human Being’ te zijn.

Human Being - Human Doing

4 thoughts on “Into the Wild – Persoonlijke groei door los te laten

  1. Joep wat een prachtig verslag van je beleving in de stilte, in de schone natuur van de Spaanse Pyreneeen. Ik beleef je innerlijke reis met je mee door je sfeertekening in woord en beeld. Ik deed eerder een solo in dit gebied en vorige maand in de Oostvaardersplassen in Nederland met een zelfde soort ervaring.
    Zijn bij en met je zelf. Dat blijft voor mij een voortdurend bewustzijns- en leerproces.

    • Bedankt Margriet. Het heeft echt iets in beweging gezet. Fijn om te horen dat je het mee kan beleven. Het blijft bij mij ook wel een bewustzijns- en leerproces. Ik heb wel het gevoel dat ik een weg heb gevonden om dichter bij mezelf te blijven in wat ik doe. Ik zou het fijn vinden om bij gelegenheid eens wat ervaringen uit te wisselen.

  2. Dag Joep,
    We kennen elkaar (nog) niet persoonlijk, maar ik ben ook verbonden met EasyDay.
    Ik heb net je verslag doorgelezen. Diepe inzichten en aangename literatuur! Ik zag ook je schets i.v.m. entrepreneurship en design thinking. Cool!
    Misschien tot binnenkort!
    Groetjes,
    Sven

    • Dag Sven,

      Bedankt voor de feedback.
      Fijn om te horen dat het prettig lezen was.

      Ik onderhoud een vrij nauw contact met Korbi van Easy Day.
      Het zal dus inderdaad misschien tot binnenkort zijn.

      Joep

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>